De Staat
Meneer Rousseau verwoorde het heel mooi; " het begin van de staat: iemand die een hek om een stuk land zette, riep dat het van hem was en op dat moment genoeg idioten trof die hem geloofden".
Hoewel meneer Rousseau uit de tijd van de Verlichting stamt vind ik het een briljant man met een cynische maar uitermate accurate toekomstvisie. Nog nooit heb ik iemand uit die tijd horen voorspellen dat we uiteindelijk eindigen in een maatschappij waarin de staat de door ons verworven vrijheden weer afneemt en we uiteindelijk kopje onder gaan in de bureaucratie.
We zijn naar mijn mening aardig op weg om deze 'voorspelling' uit te laten komen. Dagelijks lees ik in de krant dat ze in de Tweede Kamer zowaar wéér een nieuw verbod in het hoofd hebben. Het varieërd van identificatieplicht tot het rookverbod en van het puntenrijbewijs tot extra premie voor dikke kinderen.
Zo is er nu weer een plan dat reclames voor snoep, chips en andere tussendoortjes gaat verbieden. Deze reclames mogen pas ná 10 uur vertoond worden. Het lijken de seksreclames wel... Als we het dan toch over iets hebben wat totaal ongepast is... nog niet te spreken over de hele oplichterskliek die er achter schuil gaat. Maar goed, dat is een ander onderwerp.
Waar het om gaat is dat we met zn allen nog steeds lopen op te scheppen over de zogenaamde vrijheid in Nederland. Mag ik dan zo vrij zijn om te zeggen dat ik deze vrijheid beetje bij beetje en zo nu en dan met bakken per dag het raam uit zie vliegen?
Maar is het nu terecht om dit op het bord van de staat te schuiven? Het antwoord is een overduidelijk: NEE. Meer dan tweederde van de Nederlanders hoor je structureel roepen dat het allemaal de schuld van de staat is. Nee beste mensen, we moeten eens bij onszelf te rade gaan. Nog nooit heeft er zo'n egoïstisch, klagerig, materialistisch en snel op hun tenen getrapt volk rondgelopen als wij heden ten dage. We zijn verwend en dat laten we maar al te graag zien.
We vinden onszelf allemaal übermenschen lijkt het wel. Het is my way or the highway. Ik ben de beste en wie het anders doet dan ik is gek en verdient absoluut geen respect.
Heeft u allen wel eens een dagje nagedacht over waar u zich die dag allemaal aan heeft geërgerd? Dit is het lijstje van de gemiddelde Nederlander:
- De kinderen. Zucht... toen we nog lekker met zn tweeën waren hadden we nog lekker tijd voor onszelf en kwamen we op tijd en uitgerust op ons werk... nu moeten we ze aankleden en nog te eten geven ook.
- Al die mensen die hun kinderen met de auto naar school brengen. Hallo! Ik moet ook nog naar mijn werk en zo kan ik er niet door!
- Dat ééééuwige rode stoplicht.
- De files. Waarom moet iedereen nou met zn auto naar zn werk!
- Die collega, en die collega en die andere collega..... en o ja.... mn baas is ook zo'n eikel.
- Die man aan de overkant van de straat... ja die daar! om de hoek!.... zie je die walgelijke rookpluim niet? Bah, stinkstokjes... ik ga naar binnen.
- De mensen in de rij bij de kassa. Moet iedereen nu nét om 6 uur 's avonds boodschappen doen? Pff... die man voor me zit geheid in de AOW dus die heeft toch de hele dag? En die daarvoor.... há... heb je dat haar gezien. Die móet werkloos zijn. Hoe durven ze de boel hier voor hardwerkend Nederland op te houden.
- De cassiére. Zó die toon van dat kassakind beviel me helemáál niet. Horen jullie dat mensen in de rij! *humpf* laatste keer dat ik hier mijn zuurverdiende geld uitgeef, mn geld is niet van blik hoor.
- De mensen tijdens het uit eten gaan.Goh, zag je hoe die man zn vork op pakte? Totaal geen manieren.... en dan die kinderen, en die moeder en oma die dat nog goed vinden ook! * zucht* ik kom voor mn rust onder de mensen hoor!
- Jongeren na 10 uur 's avonds. Oooooh... zag je dat? Dat groepje jongens staat te lachen.... hebben zeker geblowd.... jeugd van tegenwoordig.
Echt, mensen, doe rustig of je krijgt het vandaag of morgen nog eens aan je hart. Moet ik dan ook gaan zeuren dat ik dan wil dat je uitgesloten wordt van de ziektekostenverzekering omdat je je hele leven zo kortzichtig bent geweest? Belachelijk? Nee hoor, vraag maar aan de helft van Nederland als het om bijvoorbeeld obesitas of annorexia gaat.
Voordat ik het aan mn hart krijg...
Het enige wat ik met dit stukje probeer te zeggen is dat je je hele leven lang een zondebok kunt zoeken, je hele leven lang kunt zeuren en je hele leven lang kunt ergeren, maar dat je zelf in staat voor je eigen geluk. Respect, empatisch vermogen, zelfkennis en tolerantie sluiten al die betuttelende maatregelen uit.
De staat luistert dan misschien niet naar u persoonlijk, maar wel naar ons als collectief, en het signaal wat we afgeven is bepalend voor het beleid. Dus bent u niet tevreden met het beleid, ga dan eerst eens kijken of u wel tevreden bent met het geluid dat u zelf laat horen.
De staat maakt het volk niet....nee.... het volk maakt de staat.
~Queen18
Seksuele voorlichting
Seksuele voorlichting. Het succesnummer van het vak biologie, nog nooit was het dat jaar voorgekomen dat de altijd stuiterende brugwuppen aandachtig zaten te luisteren in plaats van dat ze uit enthousiasme de boel afbraken. Ook de leraar wist niet wat hem overkwam.
Wie heeft er niet met een rood hoofd een banaan of soortgelijk voorwerp in zn handen gehad met de op dat moment onmogelijk lijkende opdracht hier netjes en op correcte wijze een condoom ( OOOH hij zei...) om te doen. Onder het toeziend oog van de leraar ( als je het té goed doen kun je er donder op zeggen dat hij die avond nog met je ouders aan de telefoon zit) begin je vervolgens te stuntelen. Je kijkt om je heen en ziet tot je opluchting dat jij niet de enige ben. Jantje kan meteen ophouden want die scheurt samen met de verpakking meteen het condoom in tweeën, Sara die prikt in haar enthousiasme de banaan door het condoom heen en Pietje staat trots te kijken maar heeft niet door dat het condoom binnenstebuiten zit. Nee, ik weet niet hoe het met jullie gezeten heeft, maar het heeft bij mij in de klas zo'n 7 jaar geleden veel hilariteit opgeleverd.
Seksuele voorlichting is alweer een tijdje een zeer actueel onderwerp wat steeds terug blijft komen. Zo is er nu de discussie gaande of we de lessen niet intensiever zouden moeten maken of er vroeger mee zouden moeten beginnen. Er is namelijk een zorgelijke ontwikkeling aan de gang; kinderen beginnen steeds vroeger met seks. Op 13 jarige leeftijd seks om drank, seks op school, seks in kelders noem het maar op. Als het zo doorgaat is het straks zo dat je op je 17e al 8 bedpartners achter de rug hebt en met een beetje pech een kind en nog een grotere hoeveelheid trauma's.
Is seksuele voorlichting hier het passende antwoord op is nu de vraag. Nee, ik denk van niet. In elk geval niet de seksuele voorlichting zoals deze nu gegeven wordt.
Elk kind weet ongeveer op zn 10e wel hoe het kunstje er aan toegaat. Dat is ook niet zo gek. Een tijdje terug zat mijn toendertijd 9 jarige broertje op een spelletjessite voor kinderen. Ik sta achter hem te kijken aangezien ik als het op spelletjes aankomt ook net een klein kind ben. Op een gegeven moment staat het spelletje even stil en mn broertje wil al op ctrl + alt+ del drukken om te kijken of de boel is vastgelopen. Net voordat we zover zijn komt er echter een pop-up op het scherm. En wat voor één...... ik ben niet snel onder de indruk maar kreeg hier toch wel lichtelijk rode oren van. Terwijl mijn broertje met open mond naar het scherm staart maak ik een tijgersprong over het bureau heen, naar de muis om zo snel mogelijk het kruisje in de rechterbovenhoek in te kunnen drukken.
Hoewel ik blij was enigzinds de boel te hebben gered realiseerde ik me ook op datzelfde moment dat als ik er niet was geweest hij alleen maar even er op had hoeven klikken en dan had hij zn 'seksuele voorlichting'.
Ik ben niet tegen porno op het internet, integendeel. Als jij dat als volwassene leuk, gezellig en/of fijn vindt moet je dat vooral kijken. Maar dat het voor kinderen zo toegankelijk is en het feit dat kinderen er gewoon al op kindersites mee worden geconfronteerd vindt ik te gek voor woorden. Er zijn tegenwoordig al ontzettend veel volwassenen die het verschil tussen seks en porno niet weten, hoe verwachten we dan dat een kind dat onderscheid gaat maken? Praten met de ouders krijg ik dan vaak als antwoord. Prima, maar de eerste voorwaarde is dan dat de ouders wel überhaupt in de buurt zijn en de tweede voorwaarde is dat als je 9 jarige zoon of dochter dan naar je toe komt je niet gaat lopen brullen dat hij daar toch echt te jong voor is en/of dat wat hij nu zegt vieze woorden zijn. Wees dan open, maar bespaar ze je eigen persoonlijke details ( ook zo'n trend tegenwoordig).
Zoals ik al aangaf zit er een verschil tussen porno en seks en ik vindt persoonlijk dat de seksuele voorlichting meer om dit gegeven moet gaan draaien. JA een vrouw mag/kan nee zeggen, NEE een vrouw heeft niet altijd zin, NEE je bent niet zielig als je qua maat niet in de buurt komt bij die acteur, NEE je hoeft het huis niet op zn grondvesten te doen trillen met je gekreun, NEE je hoeft het niet door te slikken etc etc etc. Daar geef je kinderen zekerheid en zelfvertrouwen door mee.
Valt het wel mee zegt u? U kunt wel nagaan, bij ons thuis hebben we nooit raar gedaan over seks. We hoefden er geen dagen over te praten, maar zodra er vragen waren dan waren die welkom en werden die open en soms enigzinds versimpeld / abstract beantwoord. Toch was het op een dag zo dat mijn broertje binnen kwam en pontificaal midden in de kamer begon te vertellen dat een meisje geen nee mag zeggen als je haar wil zoenen of met haar verder wil gaan. Dat had hij namelijk van zn vriendje gehoord en aangezien die een grotere zus en broer had zou dat vriendje heus wel gelijk hebben. Mijn vader en ik hebben hem op een stoel gezet en dat er eens uit gepraat, maar het kwam toen voor mij wel heel erg dichtbij. Nu op zn 9e zal het nog niet zoveel kwaad kunnen maar stel nou als hij die opvatting nog zou hebben als hij 16, 17, 18 is....
Maar het belangrijkste punt wat ze bij seksuele voorlichting moeten gaan bespreken is dat seks verschilt van porno omdat seks gebasseerd is op liefde en wederzijds vertrouwen. Dat seks wel belangrijk kan zijn voor je relatie omdat mensen het fijn vinden en omdat het laat zien hoeveel je van iemand houdt maar dat je geen relatie kunt bouwen óp seks. Dat mensen over het algemeen trouw zijn en het gevaar van verschillende ziekten die je op kunt lopen als je niet voorzichtig met seks omgaat.
Iemand die weet waar seks écht op is gebasseerd weet dit onderscheid te maken. Ik lig af en toe rollend over de vloer van het lachen als de zoveelste geile politieagente langswandelt op tv en ik moet er nog harder om lachen als ik me bedenk dat er überhaupt een markt voor is.
Ik denk dat het tegenwoordig aan theorie niet meer ontbreekt, maar dat we ons meer moeten gaan richten op hetgeen waar seks mee samenhangt, het morele besef zo gezegd.
In in de tussentijd blijf ik gewoon hopen ik dat er nog een hoop mensen mogen volgen die net zo hard om hun seksuele voorlichtingsles hebben kunnen lachen als ik. Want om seks moet je toch ook nog altijd kunnen lachen! ;-)
~Queen18
Vroeger was alles....
Praat met een willekeurige oudere en er zal je worden verteld dat vroeger alles beter was. Ook mensen in de categorie 30 - 40 jaar beginnen zich er schuldig aan te maken en zelfs ik, met mijn 18 jaar, begin mezelf er steeds meer op te betrappen dat ik tot vervelens aan toe mensen vertel hoeveel beter mijn schooltijd is geweest in vergelijking met die van mijn broertje. Het glijd van waarheden ( 'vroeger vochten wij niet zoveel met elkaar op het schoolplein') af naar halve waarheden ( 'het was bij ons vroeger niet zo druk in de klas') waarna het eindigt in een put van grove leugens ('wij trokken nóóit aan elkaars jas!'). Idealiseren van het verleden noemen ze dat.
Hoewel ik ontzettend geïnteresseerd ben in geschiedenis en dit zelfs studeer, wordt ik af en toe doodmoe van de verhalen over hoe geweldig het vroeger wel niet was. Honger bestond niet, er was woonruimte voor iedereen, iedereen was welkom en de slager en de groenteboer wenste je beide een fijne dag als je de winkel uitliep. Je dag kon niet helemaal niet meer kapot als je eenmaal langs de kaasboer was geweest, die man was om te gieren.
Als ik deze prachtige verhalen hoor en daar in mijn achterhoofd een prachtig idealistisch beeld van schets kan ik me ineens voorstellen hoe het komt dat deze mensen tegenwoordig alles als 'slecht' zien. Als ik de verhalen over vroeger vergelijk met het beeld wat ik zie als ik over straat loop zijn we er niet bepaald op vooruit gegaan. Als je er na 20 passerende auto's eindelijk zeker van bent dat je over kunt steken wordt je ineens halverwege van je sokken gereden door een opgevoerde scooter of opgefokte fietser, jij kent je buren niet, je buren kennen jou niet en de altijd zo hilarische kaasboer is niet meer. Opgeslokt door een grote boze supermarkt, evenals de groenteboer en de slager. Ik heb de eer gehad om als groenteboer(in) te werken in een van deze 'grote boze supermarkten' en ik heb de tijd waarin ik toch niets stond te doen eens gebruikt om te kijken of mensen het simpele 'hallo' en 'fijne dag nog' echt nog zo op prijs stellen als dat er op menig verjaardag wordt beweerd.
Wat schetst mijn verbazing? Zo'n 4 van de 1o mensen weten op mijn vriendelijke 'goedemorgen' niets terug te zeggen, het enige wat ik terug krijg is een verbaasde blik.2 van de 10 mensen kijkt mij na mijn vriendelijke 'goedemorgen' kwaad aan en vervolgt in sneltreinvaart de uitgezette route door de supermarkt. Na de desbetreffende personen nog eens goed te hebben geobserveerd kwam ik tot de conclusie dat ik waarschijnlijk net gestoord heb in een belangrijk telefoongesprek, tsja....bluetooth... mijn fout. 3 mensen zeggen aarzelend goedemorgen terug en staan zich vijf meter verderop (hardop) af te vragen waar ik me in godsnaam mee bemoei. Maar 1 persoon sloeg in mijn ogen alles. Na deze mevrouw een goedemorgen te hebben gewenst wordt ik verdacht aangekeken waarna ze haar tasje stevig omarmd en met grote passen doorloopt. Ja... in mijn oversized blauw met wit gestreepte overhemd en dito strik ben ik nou ook eenmaal het steriotype zakkenroller.
Ik vind het triest, dat meen ik serieus. Ik vind het triest dat we allemaal terugwillen naar vroeger, maar hier eigenlijk door alle ellende niet meer tot in staat zijn. Hoever zijn we doorgeschoten als we een hulpkracht in de supermarkt gaan aanzien voor een potentiële zakkenroller? Als je het mij vraagt moeten we om weer enigzinds de situatie van vroeger te restaureren eerst weer leren vertrouwen te krijgen in mensen. Maar zijn mensen tegenwoordig nog te vertrouwen?
......zucht..... we moeten maar weer terug naar vroeger..... toen waren dit soort dingen simpel.
~Queen18
De jeugd van tegenwoordig (?)
De jeugd van tegenwoordig... boeken worden er over volgeschreven, hele nieuwsprogramma's worden er mee volgepraat en hele wijken gaan er aan ten onder. Het einde der tijden nadert met rasse schreden mensen, deze generatie is niet meer te redden.
Doe dit u ook ergens aan denken? Mij wel, namelijk aan het verhaal van mijn vader. Hij vertelde dat hij vreselijke ruzie heeft gehad met mijn grootvader omdat hij rode sokken aan wilde... in mijn grootvader zijn optiek was zijn bloedeigen zoon dan een 'nozem' en daar wilde hij het liefst niet mee worden geassocieerd. Ik hoor het mijn grootvader, terwijl hij met een chagrijnig gezicht terugzakt in zijn stoel en mijn vader inclusief rode sokken de kamer uitloopt, in mijn achterhoofd zeggen: " die jeugd van tegenwoordig' .
Voordat we naar het probleem en een eventuele oplossing gaan kijken lijkt het me handig om in het achterhoofd te houden dat zogenaamd vervelende jeugd van alle tijden is. Volgens mij is er nog nooit een generatie geweest die zich niet heeft geërgerd aan de jongere generatie. Was de discomuziek niet duivels, dan was dat mobieltje wat later opkwam het wel.
Het is zéker niet het generatieconflict waar ik me aan erger, integendeel. Het houdt de ene groep jong en maakt de andere groep ( vroeg of laat) wijs. Waar ik me aan erger, is dat zelfs het generatieconflict tegenwoordig in het teken staat van onze lange-tenen-cultuur en bol staat van onredelijk- en onbuigzaamheid.
Volgens de meeste onderzoekers ben ik zo'n 'probleemjongere'. Ik ben namelijk 18 jaar, een vrouw ( dat scheelt dan nog), rij op een scooter ( een fel rode rammelbak van 300 euro), ben een allesbrander wat alcohol betreft ( en ik drink daadwerkelijk wel één hele fles wijn in de week samen met mijn beste vriendin, shame on me), sta altijd bij de rokers daar ik vindt dat ieder zn eigen keus moet maken en in het weekend ben ik niet voor twaalfen thuis te vinden. Aan de hand van deze data is mijn lot bezegeld en mijn doodvonnis getekend. Ik ben een jongere en ik schaam me er niet voor... dat zijn de ergsten.
Wat de heren onderzoekers even ontgaat is dat ik naast deze schandalige gegevens ook een HBO studie geschiedenis volg, volgend jaar naar de universiteit ga, geen discotheken bezoek, ondanks mijn voorliefde voor alcohol nog nooit de controle ben verloren, nooit later thuis ben gekomen dan 2 uur aangezien mn vader me dan op de fiets gaat zoeken ( ja ok, één keer gebeurd haha), uren per week sport, altijd netjes opsta voor de oudere generatie in de bus/tram/trein etc etc.
Ik haal dit voorbeeld even aan om duidelijk te maken dat slechte gewoonten niets over de persoonlijkheid van iemand zeggen, of dit nou om iemand van de jongere of oudere generatie gaat. We zijn toch allemaal mensen? We hebben toch allemaal onze dingen moeten leren? Tsja, en soms gaan we daar gigantisch mee onderuit.
Natuurlijk schaam ook ik me wel eens voor mn leeftijdsgenoten... meer dan eens. Ook ik vraag me af en toe af waar het respect gebleven is en waar al die agressiviteit vandaan komt. Daarbij vindt ik het ook nog eens verschrikkelijk dat ik er ook op wordt afgerekend. Maar laten we eerlijk zijn... kinderen vormen zichzelf niet toch? Ik erken dat jongeren niet altijd zo geweldig zijn en zeker hun mindere kanten hebben. maar stellen de 'ouderen' onder ons dan ook zo'n geweldig voorbeeld? Komt asociaal gedrag ook daar niet meer en meer voor?
Het is de hypocriete houding die mij zo steekt. Klagen over het alcoholverbruik van jongeren en zelf na de 'vrijdagavond borrel' achter het stuur gaan zitten. Zeuren dat je niet weet waar je kind uithangt, maar hem wel al vanaf een jaar of 5 een sleutel om zn nek doen en het buiten zelf uit te laten zoeken. Klagen dat je geen hoogte kunt krijgen van je kind, maar er alleen mee willen praten als jij het niet te druk hebt. Zeuren over de losbandigheid van jongeren en zelf vinden dat alles maar moet kunnen. Klagen dat je kind te snel volwassen wordt, maar er wel al je problemen mee willen bespreken.
Natuurlijk ben ik nu ook heel zwart-wit bezig. Maar als dit je ergert, denk er dan eens aan dat mensen, misschien jij zelf wel, dit dagelijks doen bij jongeren. Laten we iedereen nou eens individueel gaan bekijken en afgaan op ieder zijn kwaliteiten en de nare eigenschappen ( zolang de niet de spuigaten uitlopen natuurlijk) die ieder mens bezit nou eens voor lief nemen. Begin weer eens van elkaar te leren in plaats van elkaar te willen overklassen.
Zo heb ik twee geweldige ouders die me een hoop hebben meegegeven, van me houden en me altijd zullen steunen, maar die me op veel momenten graag achter het behang zouden willen plakken en me daar lang zouden willen laten zitten. Zo gaan die dingen nou eenmaal.
Nou, dit klaagbetoog is weer ten einde. Ik ga er weer vandoor, gezellig op mn rode rammelbak naar mn beste vriendin om daar een heerlijk wijntje te gaan drinken en lekker slap te ouwehoeren....zoals mijn grootvader dat vroeger ook altijd zo mooi kon zeggen.... beste vent geweest ;-)
~Queen18
Uiterlijk
Zojuist open ik als onderdeel van mijn dagelijkse routine de krant en mijn oog valt op een artikel over het photoshoppen van de modellen op billboards ( van het lingeriemerk Sapph), en de schadelijke gevolgen hiervan op meiden / vrouwen.
De desbetreffende billboards hingen een tijdje terug ook hier in Zoetermeer. Heel eerlijk gezegd heb ik niet eens op de anatomisch zwaar incorrecte taille van het model gelet omdat het leek alsof ze met haar gezicht niet in de boter maar in de botox was gevallen. Heb er wel even om moeten lachen, zo'n mooi setje, zoveel mooie meiden op straat en dan zo'n figuur kiezen. Maar goed, dat zal aan mij liggen en ik dwaal weer af.
Het punt van het artikel zoals ik het gelezen heb was dat voornamelijk jonge meisjes zich door dit soort alomvertegenwoordige 'ideaalbeelden' onzeker gaan voelen en dat het annorexia in de hand speelt.
" nonsens, valt wel mee!" roepen de meeste mannen en ook sommige vrouwen in koor. Nee mensen, het valt niet mee. We zijn aan het doorslaan, zwaar aan het doorslaan.
Mijn broertje is halverwege de 10 jaar en zit in groep 7 van de basisschool. Op een dag komt hij thuis met een gezondheidsboekje waarin van de meest van toepassing zijnde voedingsmiddelen ( wist niet dat dat er zoveel waren trouwens) te vinden zijn. Niet dat ik het daar al mee eens ben, maar niet slecht.
Ik blader een beetje laconiek het verder door en zie dan dat mijn broertje heeft moeten opschrijven wat hij per dag eet. Ik heb nooit geweten dat mijn broertje zo'n leugenaar was. Naar eigen zeggen at hij 2 boterhammen met gezond beleg, elke avond bergen groente en tussendoor een liga. Nou is het zo dat je de boterhammen 's morgens figuurlijk door zijn keel moet duwen en het beleg echt niet zo gezond is als aangegeven, elke vorm van groente 's avonds in kleine hoeveelheden met lange tanden gegeten wordt en liga.... tsja dat zal hij wel van de reclame hebben aangezien wij het nog nooit in huis hebben gehad. Nee, in werkelijkheid is mijn broertje een sportief gozertje wat 3x in de week voetbalt, als het een beetje weer is vaak buiten te vinden is en een typisch kind wat radijsjes of een tomaatje echt niet verkiest boven een schaaltje chips of een snoepje.
Ik vind het allemaal wel humor en kijk er naar uit om hem daar eens even lekker over aan de tand te voelen ( ja, ik blijf zn grote zus). Het lachen vergaat me echter snel als ik zie dat mn broertje me een beetje schuchter aankijkt en zegt; " ja, als ik had opgeschreven wat ik normaal eet werd de juffrouw boos". Toen brak echt mn klomp. Is een juffrouw nou ook al een diëtiste geworden? Het boekje heb ik een gooi gegeven en de rest van de dag ben ik nogal chagerijnig geweest. Zolang een kind niet de pan uit groeit, waar bemoei jij je dan in godensnaam mee? Belachelijk..
En nu, na het lezen van het artikel, is het weer zover ( al kan ik mijn computer geen gooi geven) en het komt niet eens door het artikel zelf. Nee, het komt door de reacties óp het artikel. De eerste 5/6 reacties zijn het erg met elkaar eens; " dikke vrouwen zijn afstotelijk en zouden uit het straatbeeld moeten verdwijnen", " je kunt beter je vrouw uit een ander land halen want die dikke hollandse meiden van nu zijn afschuwelijk om te zien", " als je boven de 80 kilo komt ben je gewoonweg niet interessant voor mannen', moet ik nog even doorgaan of is uw maag ook al omgedraaid? Stuk voor stuk reacties van volwassen mannen en sporadisch een vrouw. Mag ik vragen waar in godensnaam het verstand gebleven is?
Dan krijg je nog een aantal reacties die kant kiezen voor de andere partij en beginnen met reacties als; " goh nee en dikke mannen zijn leuk" en " denk je dat vrouwen zitten te wachten op kalende bierbuiken?" Bedankt voor de support hoor, maar feitelijk hebben zij precies hetzelfde ondoordachte, oppervlakkige standpunt als de mensen waar zij tegen zijn.
Laten we nou allemaal eens accepteren dat er binnen de productielijn 'de mens' en hele hoop exemplaren bestaan. Het ene exemplaar valt nou eenmaal op supermodellen, waar het andere exemplaar gek is op iets om vast te houden. Het ene exemplaar valt op een langer exemplaar, de ander weer op een korter exemplaar. Op ieder potje past een dekseltje, dat is nou juist het mooie. En iedereen moet genoeg zelfvertrouwen worden gegund om hun eigen keuzes te kunnen maken, de keuzes waarvan nou juist dát exemplaar gelukkig wordt. Dat kan iedereen prima zelf, daar heeft niemand een hele ploeg betweters en critici voor nodig.
Val je op een mooie slanke vrouw, zorg dan dat je een lieve, mooie, slanke vrouw ontmoet. Val je daarentegen op een mooie gevulde vrouw, zorg dan dat je een lieve, mooie, gevulde vrouw ontmoet. Richt je nou maar op je eigen geluk, je zult zien dat je er je handen aan vol zult hebben.
~Queen18
Bemoeizucht
Bemoeizucht... het lijkt tegenwoordig wel de nationale volkssport. Niks geen voetbal meer, niks geen 11 spelers + reserves. Nee, 16 miljoen spelers en het dagelijks leven als speelveld.
We schijnen tegenwoordig allemaal de beschikking te hebben over een superioriteitsgevoel van heb ik jou daar, en we zijn niet bang hem te gebruiken. Integendeel zelfs, het lijkt er op dat mensen er zelfs wachten totdat ze weer eens lekker snibbig uit de kast kunnen komen om zo hun ego nog eens even extra op te vijzelen. Applausje voor jezelf!
Het feest begint 's morgens al als ik de krant open ( ja open, want ik lees het op internet ;-) ). Domme artikelen van zelfbenoemde 'experts' en 'onderzoekers' en nog dommere reacties. Keer op keer lees ik ze en keer op keer vraag ik me af waar ik me meer over moet verbazen; de onzinnige dingen die mensen aanhalen om koste wat het kost hun gelijk te krijgen, of het feit dat mensen daar om half 8 's morgens überhaupt zin in hebben.
Als voorbeeld neem ik even het zoveelste doemartikel; van melk ga je dood! ( ze kunnen tegenwoordig beter artikelen maken over de spullen waar je níét dood aan gaat, scheelt in de ruimte). De reacties waren nog lachwekkender dan het hele nonsens artikel bij elkaar.
Welgeteld 70% van de reacties bestond uit opmerkingen van mannen die de pubertijd nooit ontgroeid zijn, reacties in de trant van; " maar gelukkig krijgen vrouwen er wel grote borsten van". De zwakke zielen club met hun; " ik heb zitten huilen achter mijn computer door dit bericht" waren goed voor zo'n 10% en de overige 20% was er zeker voor dat melk dodelijk was omdat je er dik van werd en van dik zijn ga je ook dood. Er is over nagedacht zullen we maar zeggen.
Vooral de laatste club ( de dik=dodelijk club) irriteert me mateloos. Dat je aandacht vraagt voor de gevaren van obesitas; ja. Dat je opzettelijk zelfs iets gezette mensen hun zelfvertrouwen probeert te ontnemen; nee. Een veelgehoord excuus voor deze walgelijke daad is dat het 'alleen bedoeld is om te motiveren'. Geef ze een schouderklopje mensen, want ze zijn er compleet in geslaagd. Het aantal annorexia patientjes stijgt per dag en de mensen die hier gelukkig nog geen last van hebben zijn onderhand professionele buik-inhouders. ' Het is de schuld van de modellen' wordt er dan geroepen. Nee mensen, het is de schuld van de mensen die de modellen mooi vinden.
Ik wil hiermee trouwens niet zeggen dat slanke mensen meteen annorexia hebben of dat zij niet mooi zijn, nee verre van. Wat ik probeer te zeggen is dat iedereen vast moet houden aan wat voor HEN ( dus niet voor een ander) gezond is. Dat betekent niet allemaal aan de sla en naar maatje 36 streven, nee, dat betekent vasthouden aan je eigen maat en zorgen dat je je zowel van binnen als van buiten goed voelt. Zoals ik al eerder heb gezegd; iedereen is mooi, je moet het alleen zelf geloven. Zolang niemand er zelf mee heeft te zeulen, heeft niemand het recht kritiek van wat voor soort dan ook op jouw lichaam te hebben. Jij bent de enige die er mee moet leven, wees er zuinig op en doe het geen onnodig kwaad aan omdat een stel oppervlakkige / bemoeizuchtige mensen niet met diversiteit kunnen omgaan.
Gelukkig voor de beroepszeikerds houdt het 'zeiklijstje' niet bij dit onderwerp op, ik zou de hele pagina vol kunnen schrijven met favoriete zeuronderwerpen zoals; roken, alcohol, het klimaat, andermans boodschappen, de heg van de buurman, de belasting, het patroon van de stoeptegels, de graaiers, de houding van het meisje achter de kassa, leen van frisia, de formatie waarin de vogels vliegen, de huizenmarkt, de kleur van de buurvrouw haar gordijnen etc etc.
Allemaal hebben, weten en kunnen we het beter.
Ik kan er maar één ding over zeggen; verbeter de wereld, begin bij jezelf. Straks krijg je het nog aan je hart, en daar betaal ik geen premie voor ;-)
~Queen 18
Bus = lief
Toen ik zojuist de krant aan het doorlezen was kwam ik deze afbeelding tegen. Deze afbeelding hoort bij een campagne als reactie tegen het aanhoudende geweld tegen buschauffeurs en is te vinden op meerdere plekken in Utrecht.
Via de site www.busislief.nl kunnen mensen buschauffeurs een hart onder de riem steken. Vanmiddag hadden al bijna 10.000 mensen de site getekent.
Aangezien ik vrijwel elke dag vanaf het centraal station in Utrecht met de bus naar school moet maak ik wel het een en ander mee in het openbaar vervoer.
Ik heb er nooit bij stilgestaan dat er zóveel asociale horken met de bus gingen. In het beste geval wordt 's morgens het vriendelijke 'goedemorgen' van de chauffeur beantwoord met een geluid wat ontcijferd kan worden als 'hmpf' en een chagerijnige blik, wordt de tas ( in een overvolle bus) demonstratief op de stoel er naast gezet zodat er niemand meer naast kan zitten en kan er bij 'aflevering' geen bedankje van af.
Laat staan dat er iemand opstaat voor een oud, kreupel vrouwtje. De bus waar ik altijd in zit rijdt langs de Hogeschool en Universiteit van Utrecht waardoor de bus vanaf centraal station al propvol zit en stopt uiteindelijk bij het ziekenhuis waardoor we veel vrouwtjes ( en mannetjes) in de net beschreven categorie tegenkomen. Maar allemaal, jong of wat ouder, zijn we te beroerd even op te staan en deze mensen in elk geval het ziekenhuis te laten halen. Ik ben weliswaar één keer in de gelegenheid geweest op te staan... toen moest ik én mezelf én dat vrouwtje én de net vrijgekomen zitplek beschermen tegen de horde die door de bus aan kwam rennen om dat plekje in te pikken. Ik kon bijna ook door naar het ziekenhuis, maar dat vrouwtje zat. Dat zijn van die momenten dat ik weer blij ben met mijn 'lieflijke' lichaamsbouw.
Maar goed van de oude vrouwtjes en horken weer terug naar de buschauffeurs, de mensen die het dagelijks aan moeten zien, er dagelijks tussenzitten en als dank bespuugd en geslagen worden. Steeds vaker tref ik stille buschauffeurs aan die zelfs bij kleine onenigheid zich afzijdig proberen te houden. Natuurlijk denk ik als ik een grote buschauffeur zie zitten " vent sta op en doe iets!' maar aan de andere kant is het begrijpelijk. Datgene wat op straat al normaal is ( doorlopen als iemand in elkaar geslagen wordt voordat jij er naast ligt) komt nu ook in de bus steeds meer voor.
Ik waardeer de campagne en vindt het net zoals de buschauffeurs een lieve actie. Toch pleit ik voor een harder optreden. Het is leuk dat de slachtoffers een hart onder de riem gestoken wordt, maar dat lost het probleem rondom de daders niet op. Aan leuke reacties heb je niets als die jongens morgen weer in je bus staan.
Tel alle daders die tot nu toe bekend zijn eens bij elkaar op. Staat dat aantal in verhouding met het aantal reacties op de site? Dacht het niet. Dus mensen, stap eens met zn allen achter die computer vandaan en laat zien dat je de buschauffeurs steunt. Ga van mijn part op het binnenhof staan en pleit voor échte oplossingen die zich richten op de dader in plaats van op nazorg voor de slachtoffers. Zonder dader nog altijd geen slachtoffer!
De buschauffeurs zijn nog altijd de mensen die jou van A naar B brengen. Jij hebt hen nodig, zij jou. Zeg eens goedemorgen terug, toon die mannen en vrouwen eens wat respect. Kun je dat niet? Dan ga je toch lekker lopen...?
~Queen 18
Emancipatie
Emancipatie, ik ben er een groot voorstander van. Geweldig dat wij als vrouwen onderwijs mogen volgen, al dan niet hetzelfde beroep als mannen mogen uitoefenen, niet eeuwig thuis hoeven te zitten en onze geliefden ook eens de stofdoek en/of de braadpan in zijn handen mogen geven ( hopende dat de hint deze keer wel doorkomt en dat hij er ook daadwerkelijk iets mee gaat doen).
Ik hoor de 'ach mens, dat is toch logisch?!' gedachtes alweer mijn kant uitzweven. Nee, het is niet logisch. Tot grofweg de jaren 60 van de 20 ste eeuw werd de vrouw als tweede rangs burger behandeld. Zo mochten ze hun baan vaak niet behouden nadat ze in het huwelijk traden, waren ze in meer of mindere mate handelsonbekwaam, hadden ze tot het begin van de 20e eeuw geen stemrecht en moesten ze er voor zorgen dat als het mannetje om 6 uur thuiskwam het huishouden netjes was gedaan, de kinderen met een beetje geluk niet meer jengelden en de hollandse prak netjes op tafel stond.
Er zijn vrouwen die gestreden hebben voor de rechten van de vrouw. Denk aan Aletta Jacobs, de eerste vrouw die mocht studeren aan de universiteit en dokter werd. Joke Smit, zij maakte het onderwerp abortus bespreekbaar. Annie Besant, zij streed voor het recht op geboortebeperking. En zo zijn er nog veel meer.
Stuk voor stuk vrouwen die zich zouden beginnen om te draaien in hun graf als ze ons heden ten dage ( voornamelijk op het 'relationele vlak' ) zien. Menig vrouw gaat weer vrolijk terug in de tijd. Het is toch leuk als een al dan niet bekende man je 'zijn bitch' noemt? Het is toch normaal en geaccepteerd dat jij met je 40 jaar dat korte rokje van je man aan moet en die mooie nieuwe borsten bij de kliniek moet gaan halen omdat hij anders vreemdgaat, dat is toch zo geaccepteerd? En een trio... ach als hij maar geniet toch?
We zijn veranderd. Ik loop denk ik nog niet lang genoeg rond om exact te weten hoe dat gekomen is. Wat ik wel weet, is dat als ik weer een vrouw bijna op haar knieen zie gaan om maar dat beetje aandacht van die bouwvakkers om de hoek te krijgen, ik me dingen af ga vragen. Dingen zoals; " wanneer werd het weer normaal om naar een vrouw te refereren als een wijf en/of een wezen?"
Ik haal een simpel voorbeeld aan. Mijn leraar vroeg moderne geschiedenis draait al een aanzienlijke tijd mee in het onderwijs. Terwijl hij vurig staat te vertellen over de Franse maatschappij ten tijde van laten we zeggen de Franse Revolutie gooit hij er uit dat " het wezen vrouw..." verder is hij nooit gekomen. Hij stopt midden in zijn zin, kijkt verbaasd om zich heen en verschuilt zich achter zijn bureau. Na 5 minuten angstig gekeken te hebben naar de verbaasde blikken in de collegezaal staat hij weer op en zegt net zo verbaasd; " als ik dit pakweg zo'n 25 jaar geleden had gezegd had ik de inhoud van jullie tassen naar mijn hoofd gegooid gekregen". Er volgt een amusant verhaal over een vrouw die het voor elkaar kreeg na een soortgelijke opmerking haar waterflesje precies op zn voorhoofd te mikken maar het gaf me wel stof tot nadenken.
Niet dat ik nu mensen wil gaan aanmoedigen rotzooi naar hun docenten te gaan gooien hoor. Ik denk zelfs dat het probleem niet eens meer zozeer bij de mannen ligt, maar bij de vrouwen. We weten allemaal dat de gemiddelde man zijn ogen niet in zijn zak heeft zitten en ook nog eens last heeft van een zogenaamde 'tunnelvisie' waardoor hij gedwongen is zijn hoofd te draaien terwijl wij vrouwen lekker makkelijk kunnen gluren. Ook weten we dat de grootte van de mond en de vunzigheid van de taal vermenigvuldigd gelijk aan het aantal aanwezige mannen. Daar zijn ze nou eenmaal mannen voor.
Ik heb een hoop vrouwen meegemaakt die het liefst elke avond met een andere man naar bed gingen onder het mom van " ik misbruik mannen zoals ze mij ook (zouden) misbruiken" . Hoewel ik het daar absoluut niet mee eens ben dacht ik in het begin ook dat daar wel iets van logica inzat. Totdat ik er verder over na ging denken en me realiseerde dat mannen dat referentiekader vaak niet eens hebben. Zolang jij het figuur hebt van een playmate, zal het de meeste mannen een absolute rotzorg zijn met hoeveel mannen jij naar bed bent geweest zolang je hem maar niet overslaat.
Het is zo zonde, want elke vrouw kan mooi zijn. We moeten alleen af van dat idee dat 'schoonheid' louter van uiterlijke kenmerken afhangt. In mijn optiek is een mooie vrouw een vrouw die zelfvertrouwen uitstraalt, een vrouw die principes heeft, een vrouw die dondersgoed weet wat ze verdiend en niet settelt voor minder en een vrouw die haar eigenwaarde niet af laat hangen van de eerste beste bouwvakker.
Maar goed, daar zal ik vrouw voor zijn ;-)
~ Queen18
Het Onderwijs
Het onderwijs is om te huilen.
Iedereen die de afgelopen 5 tot 6 jaar op de een of andere wijze op school gezeten heeft weet dat het onderwijs is afgegleden naar een betreurenswaardig niveau.
De tussenuren zijn niet meer te tellen, de docenten hebben vaak geen flauw idee waar ze het over hebben, de directeur heeft de diploma's wel maar de affiniteit met het onderwijs is in geen velden of wegen te bekennen, leerlingen die worden genegeerd omdat zij een afwijkende mening hebben, er wordt voor een vermogen aan whiteboards aangeschaft terwijl de leerlingen niet eens de beschikking hebben over een degelijke tafel en stoel en laten we het maar niet hebben over organisatie binnen een gemiddelde middelbare school.
Waarschijnlijk is mijn ietwat vinnige toon al opgevallen. Dat komt omdat ik boos ben, heel erg boos. Net zoals vele andere leerlingen erger ik me dagelijks aan de schandalige voorvallen die geen enkele middelbare school en geen enkele leerlaag meer vreemd zijn.
Die laatste zin wil ik graag even onderstrepen. Nee, problemen komen niet alleen voor op VMBO / MBO scholen. Een populaire misvatting onder 'onderzoekers' en het vee ( en dan doel ik voornamelijk op kinderboerderij 'Het Binnenhof' ) dat hen maar al te graag klakkeloos volgt. Stel je voor dat je zelf een weekje het onderwijs in gaat en in plaats van docenten ook eens leerlingen ( je weet wel, die eurotekentjes met grote rugzakken die door de gang lopen) naar hun mening vraagt.
Maar nee, dag na dag blijf ik me ergeren als ik het journaal op zet en het zoveelste fossiel hoor verkondigen dat er problemen zijn binnen het onderwijs, en dat ze zich dus weer eens méér moeten gaan richtten op de VMBO's / MBO's. Vroegtijdige schoolverlaters, knokpartijen, problemen bij de begeleiding, de hele santekraam is de schuld van de VMBO's/MBO's. Zo'n scala aan 'hoogopgeleide' mensen en nog het probleem niet zien... als het niet zo treurig was zou ik er heel hard om lachen.
Het grooste verschil in deze 'kwesties' is het feit dat VMBO / MBO je over het algemeen midden in je gezicht zegt dat je de boel aan het verkloten bent terwijl de HAVO / VWO klassen er een handje van hebben om je in de pauze en/of na schooltijd voor alles uit te maken wat lelijk is en in de klas netjes knikken. Been there, done that. Zelfs ik moet toegeven dat het een superstrategie is aangezien ze tot nu toe netjes buiten schot blijven.
Nog een verschil m.b.t de vroegtijdige schoolverlaters. Je kunt een leerling proberen te motiveren totdat je letterlijk een ons weegt, maar het ultieme motivatiemiddel blijft toch dat ene mooie cijfertje in de rechterbovenhoek van dat ene mooie papiertje waar de desbetreffende leerling zijn naam op staat. Daarvoor zitten zij op school, daarvoor krijg jij als docent zijnde je geld.
Is het heel vreemd, dat leerlingen op de VMBO's/MBO's vroegtijdig wegrennen? Ik vind van niet. De eerste beste die mij, of het nu direct of indirect is, vertelt dat het leuk is dat ik aanwezig ben maar dat ze toch niet zoveel van me hoeven te verwachten, dat ik toch nooit een baan van betekenis zal krijgen en dat het me wordt afgeraden om me op te werken naar een hoger niveau omdat dat toch al is gedoemd om te mislukken die krijgt van mij een hele mooie formele brief met de mededeling dat ze er lekker in kunnen stikken. Meneer de directeur heeft zijn 'villa' zeker zelf gebouwd en zijn BMW zelf in elkaar gezet?
Waarom het onder de HAVO/VWO klassen dan wel meevalt ondanks dat zij ook gek worden van het systeem? Simpel, zij zijn vaak in staat om op eigen kracht dat mooie cijfertje nog te halen. En zolang dat mooie cijfertje nog op jouw nog mooie cijferlijst staat, zal je wel gek zijn dat weg te gooien omdat er een stel docenten dwars over de gang ligt.
Met alle respect, het is waarschijnlijk omdat we in een diploma maatschappij leven, maar ik verbaas me nog dagelijks over het feit dat de scholen nog niet volledig zijn leeggelopen.
Mensen, en dan voornamelijk docenten, moeten eens af van het idee dat intelligentie te meten is aan de hand van o.a. diploma's. Iedereen is ergens goed in en iedereen is ergens slecht in. Mijn ervaring leert dat je genoeg 'hoogopgeleide' mensen tegenkomt die weliswaar goed feitjes kunnen leren en een ster zijn in onthouden maar een algemene ontwikkeling hebben van een doppinda. Daarentegen heb ik een familie die weliswaar de diploma's niet heeft, maar dondersgoed weten wat er speelt in de politiek en die er in slagen elke verjaardag te transformeren tot een uitzending van het Lagerhuis.
Moet ik me dan zorgen gaan maken dat zij niet weten wanneer Karel de Grote keizer werd, of hoeveel genen er in een cel gaan? Volgens mij niet.
En natuurlijk realiseer ik me ook wel, dat ik nu precies hetzelfde doe als de zwart-wit kijkers die ik hier beschreven heb. Tussen zwart en wit heb je nog een hele hoop tinten grijs. Maar soms heb je zo'n gevoel dat ook de andere kant van een verhaal belicht moet worden, hoe direct dat soms dan ook gaat.
Mijn punt is dat we moeten stoppen met het over één kam scheren van niet alleen leerlingen, maar van mensen in het algemeen. Iedereen is er tegen en toch doen we het allemaal.
Leerlingen zijn geen nummers, leerlingen zijn geen wandelende eurotekens, leerlingen zijn niet altijd onwillig en leerlingen zijn zeker niet achterlijk.
In plaats van dat je als docent de volgende keer de klas in gaat met een verdediging die fort Nox waardig is, denk dan eens waarom je dit beroep überhaupt bent gaan doen.
Diep van binnen weet elke onderwijzer dat leerlingen niet dom zijn, dat leerlingen van nature geen criminelen zijn, dat leerlingen niet opzettelijk onverantwoordelijk zijn en dat leerlingen niet slecht zijn. Leerlingen zijn ook maar mensen. Gewoon mensen die het fijn vinden om gerespecteerd te worden, zo nu en dan behoefte hebben aan een luisterend oor en van tijd tot tijd, natuurlijk, een flinke schop onder hun kont nodig hebben.
~Queen18
( HBO geschiedenis studente waarvan het hart al lange tijd in het onderwijs ligt)
|
